Samgöngur til og innan Vestfjarða hafa lengi verið erfiðar og samskipti íbúa milli byggðakjarna erfið.  Vestfjarðagöngin undir Breiððadals- og Botnsheiði sem opnuð voru fyrir aðeins 15 árum, gjörbreyttu möguleikum íbúa á norðanverðum Vestfjörðum til samskipta og til aðgengis; opinberrar þjónustu, menntunar, verslunar og fleiri starfa.  Nýr vegur yfir Mjóafjörð og Reykjafjörð bætir samgöngur til bygðanna á norðanverðum Vestfjörðum sem og nýr vegur um Arnkötludal. 

Enn vantar þó mikið upp á að vegasamgöngur innan Vestfjarða teljist öryggir heilsársvegir.  Bolungarvíkurgöng munu styrkja byggða- og þjónustusvæðið á norðanverðum Vestfjörðum en nú verður að standa vörð um þá stefnu að hefja framkvæmdir eins og áætlað er við gerð jarðganga milli Dýrafjarðar og Arnarfjarðar.  Fyrr verður ekki hægt að tala um öruggar samgöngur milli norður- og suðursvæðis Vestfjarða.  Jarðgöng yfir í Álftafjörð frá Skutulsfirði eru nauðsyn svo öryggi íbúa verði viðunandi.  Vesfirðingar eiga að horfa til framtíðar með kröfur um jarðgöng.  Nýlegir vegir þó góðir séu yfir fjöllinn eins og t.d. um Klettháls veita ekki það öryggi sem sótt er eftir í framtíðarvegakerfi.
 
SORP OG UMHVERFI
Sorpeyðing í Ísafjarðabæ hefur verið framkvæmd með bruna og hitaorkan nýtt til fjarhitunnar húsnæðis. Takist slík brennsla sorps með viðunandi hætti án mengunar er vafalítið um góðan kost að ræða til eiðingar á sorpi frá byggðum Vestfjarða.  Í dag er nýr búnaður til sorpbrennslu mun betri og mengunarfírri en þegar núverandi tæki í Funa voru keypt á sínum tíma. Þess vegna er mjög áhugaverður kostur að skoða hvort ekki sé hagkvæmt til framtíðar að kaupa ný tæki og endurnýja aðstöðuna í Funa. Algjört skilyrði er að komið verði í veg fyrir þá mengun lofts sem biluð og úr sér gengin tæki valda. Verði sorpbrennslan hins vegar lögð af, kallar það á flutning sorps og urðun sem enginn yndisauki er af, hvar sem sú starfsemi verður þar sem sorp verður í jörð grafið.

UNDIRSTAÐAN
Ísafjarðabær þarf að byggja á traustu og öflugu atvinnulífi. Byggðarkjarnar Ísafjarðabæjar sem og Ísafjörður eru sjávarútvegsbyggðir. Það skiptir því afar miklu að fiskveiðar og fiskvinnsla sé til staðar og fjölbreytni í útgerðarháttum og veiðiaðferðum. Lengi vel var rækjuveiði í Ísafjarðadjúpi undirstaða mikillar atvinnu, bæði til sjós og lands. Nú byggist rækjuvinnslan á úthafsrækju og innfluttu hráefni. Engin fiskifræði gerði nokkurn tíma ráð fyrir því í framtíðarspám að rækjan hyrfi úr Ísafjarðadjúpi. Vöxtur og niðursveiflur stofna verða ávalt til staðar og þess vegna er breytileg útgerð, bæði smærri og stærri skipa, nauðsyn hverju landsvæði sem og góðar samgöngur til miðlunar á fiski til vinnslu innan og milli landshluta. Fiskeldi í sjó er viðbót í hráefni til vinnslu og eykur atvinnu og atvinnuöryggi. Fiskveiðar og tryggur réttur íbúa til aðgengis að þeirri sameiginlegu auðlind er krafa fólksins og þann grunnrétt á að tryggja bygðunum til framtíðar.

Kristján Andri Guðjónsson,
frambjóðandi í prófkjöri Í-listanas laugardaginn 27 febrúar n.k.

Deila á Facebook